Skip to content

Częstość występowania Szczurów po immunizacji żywą atenuowaną szczepionką przeciw ospie wietrznej – badanie u dzieci z białaczką czesc 4

3 miesiące ago

563 words

U 6 pacjentów z chorobą wietrzną, u których ospa wietrzna wystąpiła po rozpoznaniu ALL, a później u półpaśca, średni odstęp od wystąpienia ALL do ospy wietrznej wynosił 12,3 miesiąca; u 31 pacjentów, u których ospa wietrzna wystąpiła po ALL, ale u których nie wystąpił półpaśca, odstęp od ALL do ospy wietrznej wyniósł 18,6 miesiąca (p = 0,16 w teście U Manna-Whitneya). Porównywano czas trwania łącznego ryzyka przed wystąpieniem półpaśca u osób, które chorowały na ospę wietrzną przed ALL i u osób, które chorowały po ALL. U osób, u których ospa wietrzna wystąpiła przed ALL, średni odstęp od rozpoznania ALL do półpaśca wynosił 48,2 miesiąca, podczas gdy u chorych na ospę wietrzną po wystąpieniu ALL, średni odstęp od ospy wietrznej do półpaśca wynosił 12,8 miesiąca (p = 0,002 Test U Manna-Whitneya). W okresie obserwacji nawroty białaczki wystąpiły u 24 z 96 zaszczepionych dzieci, w porównaniu z 20 z 96 kontroli (P = 0,6 w teście chi-kwadrat). Trzynaście zaszczepionych dzieci i ośmiu kontrolnych zmarło (P = 0,36 na podstawie testu chi-kwadrat).
Charakterystyka kliniczna zaszczepionych dzieci, u których rozwinęło się
Zoster rozwinął się w 13 (2,4%) ogólnej populacji 548 zaszczepionych dzieci z białaczką, z powodu surowego współczynnika zapadalności wynoszącego 0,57 na 100 osobo-lat obserwacji. W czterech przypadkach wysypka ospy wietrznej została wyhodowana z wysypki; dwa z izolatów były wirusem typu szczepionkowego, a dwa były wirusem typu dzikiego16. U siedmiu dzieci diagnoza została potwierdzona albo dlatego, że ponownie stały się seropozytywne dla wirusa ospy wietrznej-półpaśca, albo ponieważ nastąpiło czterokrotne lub większe zwiększenie miana FAMA. . U jednego dziecka rozpoznano bezpośrednią immunofluorescencję za pomocą przeciwciał monoklonalnych na rozmazie płynu pęcherzykowego, au jednego dziecka postawiono diagnozę na podstawie charakterystyki klinicznej wysypki.
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka kliniczna zaszczepionych dzieci, u których rozwinęło się choroba * Dane kliniczne dotyczące dzieci z półpaścem przedstawiono w Tabeli 1. Żadna z 13 przypadków półpaśca nie była ciężka, chociaż 9 dzieci leczono acyklowirem (4 dożylnie). i 5 ustnie), które mogły zmodyfikować swoje choroby. Jedno dziecko miało łagodny rozsiew skórny z 30 rozproszonymi zmianami skórnymi.
Wcześniejsza wysypka skórna wirusa ospy wietrznej
Spośród 13 dzieci, u których wystąpił półpaśca, u 11 wystąpiła wcześniejsza postać zakażenia skóry wirusem ospy wietrznej-półpaśca – wysypka lub kliniczna ospa wietrzna. Osiem miało wysypkę związaną z szczepionką z 10 do 200 zmian skórnych; wirus szczepionkowy został wyizolowany z dwóch z tych dzieci. Trzy miały przełomowy ospę wietrzną, z 22 do 36 zmianami skórnymi. Żaden wirus nie został wyizolowany od tych dzieci. Dwoje dzieci, u których wystąpił półpaśca, nie miało wcześniejszych zmian skórnych w miejscu szczepienia. Spośród 268 zaszczepionych dzieci z wysypką ospy wietrznej-półpaśca 11 (4,1%) miało półpaśca. Dla kontrastu, tylko 2 przypadki półpaśca (0,7%) wśród 280 zaszczepionych dzieci bez wysypki ospy wietrznej-półpaśca (P = 0,02 w teście chi-kwadrat z korektą ciągłości). Względne ryzyko półpaśca u dzieci z wysypką ospy wietrznej-półpaśca wynosiło 5,75 (przedział ufności 95%, 1,3 do 25,7).
Przeszczep szpiku kostnego
Trzy z 13 zaszczepionych dzieci, u których rozwinęły się półpasiec, przeszły autologiczny przeszczep szpiku kostnego
[podobne: rolmasz żary, cms wawelska, grześ nysa ]

0 thoughts on “Częstość występowania Szczurów po immunizacji żywą atenuowaną szczepionką przeciw ospie wietrznej – badanie u dzieci z białaczką czesc 4”