Skip to content

Częstość występowania Szczurów po immunizacji żywą atenuowaną szczepionką przeciw ospie wietrznej – badanie u dzieci z białaczką ad 7

3 miesiące ago

518 words

Dwóch zaszczepionych dzieci, u których półpaśca pozostawała bez wcześniejszego zakażenia wirusem ospy wietrznej i półpaśca, oboje miało go na miejscu szczepienia. Postawiono hipotezę, że infekcja skóry przez wirus ospy wietrznej-półpaśca prowadzi do infekcji skórnych nerwów czuciowych, a następnie wstecznego transportu do zwoju, gdzie utajone jest zakażenie. Druga hipoteza głosi, że wysypka może być korelatem upośledzonej funkcji immunologicznej, która sama w sobie predysponuje pacjenta do zoster. Jednak zarówno wskaźniki stymulacji limfocytów, jak i miana przeciwciał miały tendencję do częstszego występowania u dzieci zaszczepionych z wysypką niż u osób bez wysypki (dane nieukazane), prawdopodobnie z powodu większej replikacji wirusa, a tym samym większej stymulacji odpowiedzi immunologicznej. Trzecią, mniej prawdopodobną możliwością jest to, że wysypka skórna jest po prostu markerem umożliwiającym więcej replikacji wirusa, co z kolei może predysponować pacjenta do hematogennej infekcji zwojów grzbietowo-korzeniowych. Wcześniejsze badania donoszą o występowaniu półpaśca od 14 do 33% u biorców przeszczepu szpiku kostnego, którzy mieli naturalną infekcję ospę wietrzną. 29 30 31 32 W naszym badaniu częstość półpaśca wynosiła 14% u zaszczepionych dzieci po autologicznym przeszczepie szpiku kostnego, ale małe liczby wykluczają jakiekolwiek sensowne porównanie z danymi historycznymi.
Obserwacje podłużne wśród zaszczepionych dzieci z białaczką stanowiły wyjątkową okazję do oceny znaczenia odporności humoralnej i komórkowej na wirus ospy wietrznej-półpaśca oraz do zdefiniowania czynników ryzyka dla ekspresji infekcji latentnej. Wcześniejsze badania wykazały, że obniżona odporność komórkowa, ale nie humoralna, predysponuje populacje wysokiego ryzyka, takie jak pacjenci z chłoniakiem lub przeszczepionym narządu, do zakażenia półpaścem. 34 34 35 36 U 548 zaszczepionych dzieci z białaczką 13 przypadków półpaśca zidentyfikowane, co umożliwia porównanie prospektywnych danych immunologicznych i klinicznych u tych, u których wystąpił oraz u których nie wystąpiły. Chociaż liczba dzieci, u których badaliśmy prospektywnie odporność komórkową była niewielka, specyficzna komórkowa odpowiedź immunologiczna była istotnie niższa u tych, którzy mieli półpasiec, niż u tych, którzy nie mieli. Przeciwnie, miana przeciwciał znajdowały się w zakresie wzajemnego rozcieńczenia w dwóch grupach, wskazując, że odporność humoralna na wirus ospy wietrznej-półpaśca jest względnie nieistotna w kontrolowaniu reaktywacji utajonej infekcji. Przy wyborze kontroli ostrożnie wykluczaliśmy pacjentów ze znaną ekspozycją na wirus ospy wietrznej-półpaśca, co mogło spowodować bezobjawowe wzmocnienie immunologiczne. Niektóre z tych, u których występowało półpaśce, były w przeszłości narażone na ospę wietrzną, ale wynikające z tego wzmocnienie odpowiedzi immunologicznej na wirus ospy wietrznej-półpaśca zmniejszyłoby tylko jakiekolwiek różnice w porównaniu z kontrolnymi w naszej analizie.
Kwestia, czy zaszczepione dzieci, u których rozwinęły się one, były inne niż te, u których nie wystąpiły, jest przedstawiona w Tabeli 2. Różnice wieku w grupach, chociaż statystycznie istotne, nie mają znaczenia klinicznego pod względem wrażliwości na półpaśca. Nie stwierdzono markerów nasilenia, takich jak ALL o wyższym ryzyku w momencie rozpoznania lub o zwiększonym wskaźniku nawrotu
[przypisy: rolmasz żary, unikol zabrze, mastermedia lublin ]

0 thoughts on “Częstość występowania Szczurów po immunizacji żywą atenuowaną szczepionką przeciw ospie wietrznej – badanie u dzieci z białaczką ad 7”

  1. [..] odnosnik do informacji w naukowej publikacji odnosnie: gabinet logopedyczny[…]